زمینه اخلاق کسب و کار پایدار از جمله مسائل مهم سازمان ها محسوب می شود که عدم شناخت شاخص ها و التزام به رعایت آنها می تواند پیامدهای منفی جامعه ستیز گوناگونی در پی داشته باشد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی شاخص های اخلاق کسب و کار پایدار و تعیین درجه اهمیت آنها با استفاده از فن تاپسیس فازی، شبکه روابط علت و معلولی و میزان اثرگذاری و اثرپذیری هر یک از این شاخص ها را در هم با استفاده از رویکرد دیمتل فازی است. روش این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است و از نظر نحوه گردآوری داده ها، توصیفی است. جامعه پژوهش، خبرگان و اساتید دانشگاه آشنا و صاحب نظر در ارتباط با موضوع مورد مطالعه بودند که 5 نفر از انها از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. لبزار پژوهش پرسشنامه بود. پس از شناسایی شاخص های اخلاق کسب و کار از دل پیشینه و نظر خبرگان پژوهش، برای انجام اولویت بندی آنها از فن تاپسیس فازی و برای تعیین وضعیت روابط علی میان این شاخص ها از فن دیمتل فازی استفاده شد. یافته ها از میان 8 شاخص اخلاق کسب و کار پایدار (مسئولیت پذیری اجتماعی، ارزش های اجتماعی، پالایش و تطهیر درونی، شایستگی فرهنگی، ایده آل های اخلاقی، ایده آل های معنوی، شایستگی اجتماعی و یکپارچگی اخلاقی) 4 مورد نخست، به ترتیب اولویت، مهم ترین آنها شناسایی شدند. همچنین، معلوم شد که اثرپذیرترین شاخص در میان دیگر شاخص های اخلاق کسب و کار پایدار، شایستگی فرهنگی و نقطه مقابل آن، به ترتیب ارزش های اجتماعی و شایستگی های اجتماعی هستند. نتیجه گیری نتایج تحقیق نشان داد که متغیرهای ارزش های اجتماعی و شایستگی های اجتماعی بر دیگر شاخص ها اثرگذار هستند بنابراین بایسته است هر گونه تلاش مدیریتی برای ارتقاء اخلاق کسب و کار پایدار با سرمایه گذاری بیشتر برای ارتقاء کیفی ارزش ها و شایستگی های اجتماعی و در پس آن پالایش و تطهیر درونی فعالان عرصه کسب و کار همراه باشند.